Kompostowanie

KOMPOSTOWANIE -naturalny sposób na odpady!

Kompostowanie  (organiczny recykling) – naturalna metoda unieszkodliwiania
i zagospodarowania odpadów, polegająca na rozkładzie substancji organicznej przez mikroorganizmy – bakterie tlenowe, nicienie, grzyby etc. Jest to proces przetwarzania substancji w kontrolowanych warunkach w obecności tlenu (powietrza), w odpowiedniej temperaturze i wilgotności. Kompost, jako podłoże bogate w łatwo przyswajalne przez rośliny składniki stosowany jest jako substancja poprawiająca właściwości gleby w miejskich zieleńcach, w ogrodnictwie, rolnictwie. Pełnić może rolę nawozu, źródła kwasów humusowych. Kompostowanie jest kontrolowanym rozkładem materii organicznej. Zamiast pozwalać naturze na powolny rozkład biomasy, kompostowanie zapewnia optymalne środowisko, w którym organizmy kompostujące mogą się najlepiej rozwijać.

Zasady kompostowania:

  • Kompostownik sporządzamy z drewnianych desek lub nabywamy gotowy, ażurowy pojemnik do kompostowania bez dna.
  • Umieszczamy go, jeśli jest to możliwe, w cieniu.
  • Na początek wrzucamy trochę zeszłorocznego kompostu. Jeżeli jest to pierwszy nasz kompostownik, możemy dodać zakupiony starter lub niewielką ilość nabytej, gotowej ziemi ogrodowej.
  • Potem stopniowo dodajemy odpady organiczne.
  • Uwaga! Do kompostu nie wrzucamy: metalu, kolorowych gazet, szkła, plastiku, mięsnych odpadów kuchennych i kości oraz zainfekowanych roślin ogrodowych.
  • W celu skrócenia procesu rozkładu, każdą świeżo złożoną porcję odpadów przysypujemy warstwą żyznej ziemi ogrodowej.
  • Podlewamy umiarkowanie wodą, utrzymujemy wilgoć i nie dopuszczamy do przesuszenia, nie wolno jednak przelewać!
  • Aby przyspieszyć proces mineralizacji możemy zastosować zakupione w sklepie ogrodniczym ekologiczne „aktywatory” lub specjalne „startery do kompostu” zawierające mikroorganizmy inicjujące procesy rozkładu.
  • Po ułożeniu każdej „porcji” odpadów kompost przykrywamy liśćmi, słomą albo workiem z juty, żeby nie tracił ciepła i wilgoci.
  • Uwaga! Gdy poczujemy „niemiły” zapach, to możemy być pewni, że jest za mokro!
  • „Przelany” kompost „ratujemy” przez wprowadzenie powietrza: nakłucia widłami, poruszenie całego kompostu, przełożenie mokrych warstw chłonącymi wodę tekturowy wytłaczankami po jajach, rozdrobnionymi gałązkami lub zgniecionymi w kule niekolorowymi gazetami – papier gazetowy świetnie osusza masę kompostową.
  • Po 3-4 miesiącach kompost powinien być lekko przetrawiony. 

Preferowane rodzaje kompostowników:

1. Kompostowniki ogrodowe (kompostowniki zamknięte) – najczęściej plastikowe lub drewniane pojemniki z otworami pozwalającymi na wentylację, stwarzające optymalne warunki do rozkładu.

2. Drewniane kompostowniki o budowie ażurowej (kompostowniki otwarte) składające się jedynie z 4 ścian, mogą być zbudowane z desek, siatki lub innych materiałów. Można je kupić jako gotowe elementy, które są łatwe do samodzielnego wykonania. Zadaniem ścian jest głównie ograniczenie powierzchni, na której będą składowane odpadki organiczne. Nie powinny one być umieszczane na nieprzepuszczalnej, np. betonowej powierzchni, żeby umożliwić odpływ wilgoci i napływ potrzebnych bakterii i organizmów. Takie kompostowniki można też samodzielnie wykonać z okorowanych i zaimpregnowanych żerdzi. Najpierw należy wkopać w ziemię cztery elementy narożne, a następnie, w miarę napełniania przestrzeni, na przemian układać belki poziome. Między deskami powinno się pozostawić wąskie szpary, tak by powietrze miało dostęp do każdej z warstw pryzmy.

W celu uzyskania wartościowego  kompostu należy do kompostowania wykorzystać:

  • miękkie części uprawianych roślin,
  • ściętą trawę, liście, drobne gałęzie, chwasty, małe kawałki drewna, spadłe owoce,
  • odpady po owocach i warzywach,
  • obierki po owocach i warzywach, skórki od bananów, resztki owoców cytrusowych, 
  • resztki produktów mleczarskich, stary chleb,
  • fusy po herbacie i kawie z filtrem jeśli jest papierowy, herbata ekspresowa,
  • skorupki od jajek.

Do kompostowania nie należy przeznaczać: 

  • kości, mięsa, gotowanych warzyw,
  • zepsutej żywności, płynnych resztek jedzenia, bardzo tłustego i bardzo słonego jedzenia,
  • odchodów zwierzęcych,
  • tkanin, materiałów nieorganicznych, sztucznych materiałów organicznych,
  • papieru, papierosów,
  • materiałów i substancji zanieczyszczonych (np. zawierających metale ciężkie lub toksyczne związki organiczne).

 Każdy w swoim przydomowym ogródku może przeprowadzać proces kompostowania. Zapewnienie prawidłowego przebiegu procesu można osiągnąć poprzez spełnienie następujących warunków: 

  • pryzmy bądź Kompostownik powinny być zlokalizowane w miejscach osłoniętych od wiatru i zacienionych, co zapewni  mniejszą utratę wilgotności kompostu (w okresie upałów wskazane jest nawet podlewanie wodą w celu utrzymania odpowiedniej wilgotności),z drugiej strony zbyt głębokie ocienienie nie jest wskazane, może utrudniać odpowiednie nagrzewanie pryzmy  co spowolni proces;
  • pryzma lub materiał w kompostowniku powinny być ułożone warstwowo, na dole powinna być warstwa podtrzymująca i zapewniająca przewietrzanie  (np. połamane gałęzie), następnie warstwa materiału, którego zadaniem będzie pochłanianie wody z cenną zawartością substancji mineralnych wymywanych z górnych warstw (np. torf, słoma lub już rozłożony kompost), następnie należy układać kolejne warstwy odpadów organicznych, które nie powinny być zbyt grube ani zbite i powinny być przekładane niewielkimi warstwami ziemi ogrodowej lub torfu (najlepiej, aby kolejne warstwy pryzmy miały urozmaicony skład różnych odpadów organicznych);
  • jeśli stosujemy Kompostownik, powinna to być konstrukcja zapewniająca odpowiednie przewietrzanie materiału;
  • kilka razy w roku pryzma powinna być przerabiana, tzn. warstwy kompostowanego materiału powinny być przełożone w taki sposób, aby wierzchnie warstwy znalazły się w  jej wnętrzu (można kupić obrotowy Kompostownik, który ułatwi to zadanie);
  • w razie potrzeby materiał powinien być zaszczepiony, tzn. powinniśmy dostarczyć mu odpowiednich kultur mikroorganizmów, zazwyczaj rozwijają się one same, trafiając do materiału ziemi lub dodanego kompostu rozłożonego, ponadto dostępne są gotowe preparaty kompostujące, które można zakupić w sklepach ogrodniczych.

Równocześnie przypominamy, że Kompostownik lub pryzma kompostowa nie może stwarzać uciążliwości dla sąsiadów (zapachy!). Prawidłowo prowadzony proces kompostowania nie jest nadmiernie uciążliwy a rozchodzące się odory z kompostownika świadczą o zakłóceniu tego procesu. 
Informujemy, że odległości, które należy zachować przy wyborze miejsca na Kompostownik określa rozporządzenie ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.02.75.690 ze zmianami).

Dla  kompostowników o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej: 

1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1-30 m,

2) od granicy działki sąsiedniej – 7,5 m, 

3) od linii rozgraniczającej drogi (ulicy) lub ciągu pieszego – 10 m. Właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w porozumieniu z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, może ustalić dla działek budowlanych położonych przy zabudowanych działkach sąsiednich odległości mniejsze. Niezależnie od powyższego, zasady korzystania ze swej nieruchomości reguluje kodeks cywilny, gdzie w art. 144 kodeksu cywilnego wskazano, że „Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych”. 

Wybierając sposób i miejsce kompostowania należy wziąć  pod uwagę ewentualne uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości i tak zlokalizować kompostowanie aby nie powodować  tych uciążliwości i tym samym konfliktów.

Ta strona używa cookie i innych technologii. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.